Dinle Küçük Adam

Küçük Adam, sen bu dibi görünmeyen yozlaşmışlığınla, bu sade ve dümdüz adama, normalliğin prototipi (homo normalis) olan kendinle kıyas ederek "anormal" dersin. Elindeki derme çatma cetvellerle onu ölçmeye kalkarsın ve senin normallik kıstaslarını karşılamadığı sonucuna varırsın. Göremiyorsun Küçük Adam, sana karşı sevgi dolu ve yardımına koşmaya her an hazır bu adamı toplumun dışına iten sensin. İster handa, ister sarayda olsun, yaşadığı hayatı çekilmez kılan sensin. Onlarca yıllık dayanılmaz acılardan sonra onu şu haline getiren kim? 

Genç Werther'in Acıları

Bazı kimseler, hayatın bir rüyadan başka bir şey olmadığını sanmışlar.
Bu duygu benim de peşimi bırakmıyor. İnsanın yaratıcı ve araştırıcı kudretinin dar bir çerçeve içine sıkıştırıldığını anlıyorum. Şu zavallı varlığımızı devam ettirmekten başka hedefi olmayan ihtiyaçlarımızı gidermekle uğraşıyoruz, başka şey yaptığımız yok. İçimizin rahat ettiği zamanlardaki sukunet, tevekküle sığınmaktan ileri geliyor. Böylelikle zindanlarının duvarlarına güzel resimler, iç açıcı manzarakar çizen hapislere benziyoruz. Bunları düşündükçe aklım duruyor Wilhelm. Kendi içime dönüyorum ve orada bir alem buluyorum. 

Ben bir deli olmasaydım, dünyanın en rahat, en mesut adamı olurdum.

21 kitap

Sevgili Euphoric Blog severler, 

Yine tatlı bi' mini liste talebi ile burdayım. Ben bustle.com'da gördüm, fikir güzel ama içeriği benlik değil.. 

Bittiği için çok üzüldüğünüz, deli - divane olduğunuz, öpe koklaya okuduğunuz, bitti diye arkasından ağladığınız, niye hızlı okudum  diye dizlerinizi dövdüğünüz 21 güzel kitap ismi bekliyorum sizden. 

İnşallah beni ve bu sessiz blogu unutmamışsınızdır, buraları tekrar bi şenlendiririz. 

Benim listem, iyi bakın & bi' yerlere not edin. 

1.) Zorba - KAZANCAKIS (bu yıl demeyim belki tüm zamanlarımın favorisi olabilir. Fethetti beni. Defalarca okurum) 

2) Bülbülü Öldürmek 

3) Kitap Hırsızı - Zusak (asla Martı yayını çevirisi değil) 

4) Gece Yarısının Peşinde 

5) Yüzyıllık Yalnızlık

6) Şekerportakalı 

 

7) Uzun Bacaklı Baba - Jean Webster 

8) Persepolis - Satrapi 

9) Çalıkuşu - Reşat Nuri

10) Jane Eyre - C. Bronte 

11) Soğukkanlılıkla - Capote 

12) Anna Karanina - Lev Tolstoy

13) Rüzgar Gibi Geçti 

14) Ruhlar Evi - Allende

15) Acı Çikolata 

16) Uçurtmam Bulur Şimdi - Sevim Ak 

17) İnce Memed - Yaşar Kemal 

18) Küçük Kara Balık - Behrengi 

19) Çavdar Tarlasında Çocuklar - Salinger 

 20) Sırça Fanus - Plath 

21) Yeşil Peri Gecesi - Ayfer Tunç 

** 21 iddialı bir rakammış. Siz olduğu kadar yazın ben mutlu olurum. Sıralamam rastgele tabi ki.. 

Orijinal link: 

http://www.bustle.com/articles/84450-21-books-you-wish-would-never-end-so-you-could-read-them-forever

Çizgi Romanlar

Aslında aradığım çizgi roman Roz Chast'ın 'Cant We Talk About Something More Pleasant'ıydı. İdefix, D&r, kitapyurdu cirit atarken onu bulamadım ama Alison Bechdel'e rastlamış oldum.

İki kitabı seri gibi düşünürsek, Cenaze Evi / Şenlik Evi için ilk kitap diyebiliriz, elimde kitbı görenler ismini ilginç buldu. Cenaze Evi otobiyografik bir çizgi roman. Alison Bechdel çocukken ailesi  bir cenaze evi işletiyor. 'Funeral Home' için iki erkek kardeşiyle  aralarında 'Fun home' kısaltmasını kullanıyorlar, orijinal isim Fun Home yani. Türkçeye çevirisi oldukça güzel bence.

Arka Kapak:

Alison Bechdel'in büyük bir başarı yakaladığı bu kitap, bir ailenin karanlık ama komik öyküsünü Bechdel'in sevimli gotik çizimleri eşliğinde anlatıyor. Alison'ın babası, tarihi yapıları koruma uzmanı, ailenin Viktorya döneminden kalma evinin restorasyonu konusunda takıntılı bir onarımcı, aile cenaze evinin üçüncü kuşak işletmecisi, lisede edebiyat öğretmeni, soğuk ve mesafeli bir baba ve sonradan anlaşılacağı üzere, erkek öğrencileri ve çocuklarının bakıcısıyla ilişkisi olan, kendini gizlemiş bir eşcinsel. Yer yer yürek burkan, yer yer müthiş komik bu anlatıda, bir kızın babasına duyduğu karmaşık özleme tanıklık ediyoruz. Alison ve kardeşlerinin deyişiyle bu "şenlik evinde," tabutların tozunu almak gibi görevlerin dışında, baba ve kızın ilişkisi, en yakın ve özel ifadesini paylaştıkları kitaplar aracılığıyla buluyor. Alison ergenliğinin son döneminde kendi eşcinselliğini ilan ettiğinde, öykünün düğümü bir kefarete doğru hızla ve çarpıcı bir biçimde çözülüyor.

Müthiş komik bulmasam da severek okudum, daha detaylı yazmak istediğim için bu postu da erteleyip hiç bir zaman tamamlayamayacaktım.
Böyle böyle terkediyorum burayı..O yüzden azıcık da olsa yazabildiğim kadarıyla yetineceğim.
Sevgiler

Baba Evi

On yedi yaşındaydım ve hayatımın bu tarzından çok memnundum.  Memleket, futbol, Cin Memet ve ötekiler silinmişti. Ortalık yeni yeni ağarmaya başlarken Niyazi'yle birlikte evden çıkardık. O saatte Beyrut'un yeşil tramvayları bile seyrek işlerdi. Yalnız, işçiler, o, dünyanın her tarafında, herkesten az uyuyan, kadınlı erkekli, çocuklu kalabalık, onlar kümeler halinde ve yollarda olurlardı. Aralarına katılırdık... Tıpkı onlar gibi ceketlerimiz omuzlarımızda, onların bastıkları parkelere basmak gururu içinde, iş güç sahibi insanlardık. 

Orhan Kemal 

Baba Evi